Maryja, jako Matka Boga, pełna miłości i pokory, na pewno modliła się i dziękowała Bogu za dar Bożego Syna, jakim jest Jezus. Jej obecność w domu wprowadzał spokój i radość. Józef natomiast, jako opiekun rodziny, pracowity i cierpliwy, zapewniał wszystkim swoją obecnością poczucie bezpieczeństwa.
Podczas przygotowań do kolacji świątecznej, Maryja i Józef byli również otwarci na drugiego człowieka. Otworzyli swoje drzwi dla pasterzy, którzy przyszli z miłością oddać hołd nowo narodzonemu Zbawicielowi. Niezależnie od pochodzenia i statusu społecznego, Maryja i Józef powitali ich z serdecznością i życzliwością.

Przygotowanie kolacji świątecznej dla świętej rodziny było z pewnością wyjątkowym przeżyciem. Dzięki temu mogli oni nie tylko podzielić się posiłkiem, ale również wzajemnie się wzbogacić. Ich dom był miejscem spotkań, modlitw i dzielenia się radością. Takie wartości są na wagę złota w dzisiejszych czasach.
Przykład świętej rodziny uczy nas o tym, jak ważne jest celebrowanie świąt razem jako rodzinna wspólnota. Podobnie jak Maryja i Józef, możemy przygotować specjalne dania, pięknie ustawić stół i zadbać o dekoracje. Ale to, co naprawdę istotne, to miłość, która będzie wypełniać nasze domy w ten wyjątkowy dzień.

Nie zapominajmy także, że kolacja świąteczna to również okazja do dzielenia się swoimi bogactwami z tymi, którzy są w potrzebie. Maryja i Józef byli wzorem hojności i życzliwości, dlatego warto naśladować ich postawę. Możemy przysłużyć się bliźnim poprzez podzielenie się jedzeniem, czasem oraz naszymi umiejętnościami.
Przygotowanie kolacji świątecznej nie musi być dużym wysiłkiem, ale może stać się okazją do uświęcenia naszego domu i naszych relacji. Niech radość ze spotkania z rodziną wypełni nasze serca podczas tego świątecznego czasu. Niech Maryja i Józef staną się dla nas inspiracją do tworzenia pięknych i pełnych miłości chwil.

Artykuł Duchowa atmosfera przy stole: Jak Święta Rodzina celebrowała kolację świąteczną pochodzi z serwisu ikonowedeski.pl.

I mimo iż większość ikon uczestników warsztatów pisana jest na tym samym podlinniku, to każda ikona ma swój własny charakter. Każda jest indywidualną modlitwą ikonopisarza zamkniętą w ikonie, która wypływa z jego serca, dłoni, oczu, słabości, talentu, pragnień i wołania do Boga.

Każda jest niewyobrażalnie piękna i każda jest wyjątkową modlitwą.

Po ceremonii poświęcenia ikon, wierni mogą pomodlić się przed dowolną ikoną ubogacając swoją modlitwą wielogodzinną modlitwę ikonopisarza na chwałę Boga Najwyższego.

Artykuł Ubogacenie ikony pochodzi z serwisu ikonowedeski.pl.

Ale dusza artysty jest nieprzenikniona i nawet jak opowiadają nam swoje wizje przy zamawianiu podobrazi, to gdy deska trafia przed oczy artysty jego dusza przemierza bezkresy wyobraźni i dzieło tworzy się w sercu. Nasza deska zmienia się w cud nad cuda, jedyny w swoim wydaniu ukazujący głębię kunsztu i serca malującego. Dzieło dojrzewa w trakcie malowania i zaskakuje swoją dojrzałością.

Sara zmieniła naszą deskę w ikonę tak piękną i tak pełną symboli i życia, że uradowała nasze serca wielkim wzruszeniem.

Dziękujemy Sara 🙂

Artykuł Artysta i jego dusza pochodzi z serwisu ikonowedeski.pl.